ΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜΕΖΙΚΟ ΜΙΣΟ
Το Άο Ντάι, το Νταν Μπάου και ο Παραδοσιακός Χορός του Βιετνάμ
Πέρα από την άψαρα της Τσάμπα, το θέαμα είναι μια περιήγηση στη βιετναμέζικη παράδοση — την εθνική ενδυμασία, τη μονόχορδη άρπα και τους λαϊκούς χορούς των ενδιάμεσων μερών.
Δείτε τα εισιτήρια για το «Charming Da Nang» στο GetYourGuide ↗Το άο ντάι στη σκηνή
Το άο ντάι — ένας μακρύς, εφαρμοστός μεταξωτός χιτώνας που φοριέται πάνω από φαρδιά παντελόνια — είναι η εθνική ενδυμασία του Βιετνάμ, και η σκηνική του ακολουθία είναι ένα από τα πιο φωτογραφημένα μέρη του θεάματος. Σε σύνολο, τα μακριά φούντα και οι χαριτωμένες γραμμές μετατρέπουν την απλή κίνηση σε κάτι τελετουργικό και αναμφισβήτητα βιετναμέζικο. Εκεί που το άνοιγμα της Τσάμπα είναι αρχαϊκό και ιερατικό, η ενότητα του άο ντάι είναι πιο κοντά στο σήμερα — η εικόνα κομψότητας του σύγχρονου έθνους, μελοποιημένη και κινούμενη σε απόλυτη αρμονία.
Η φωνή του νταν μπάου
Ακούστε, στα πιο ήσυχα μέρη, για το νταν μπάου — τη βιετναμέζικη μονόχορδη άρπα, ένα όργανο που δεν συναντάται σχεδόν πουθενά αλλού, και που λυγίζει μια μόνη χορδή σε έναν παραπονεμένο, φωνητικό, σχεδόν ανθρώπινο ήχο. Είναι συχνά ο ήχος κάτω από τον χορό του λωτού και κουβαλάει μια συγκεκριμένη βιετναμέζικη μελαγχολία που καμία ορχήστρα δεν θα μπορούσε να υποκαταστήσει. Ο ζωντανός παραδοσιακός ήχος της παράστασης είναι μέρος αυτού που τη διαχωρίζει από ένα γενικό θέαμα· το νταν μπάου είναι η πιο χαρακτηριστική της φωνή.
Ο λωτός και οι λαϊκοί χοροί
Ο λωτός — το εθνικό άνθος του Βιετνάμ, ένα βουδιστικό σύμβολο αγνότητας που αναδύεται καθαρό από το θολό νερό — δίνει στην παράσταση την πιο λυρική της κίνηση, με τους χορευτές να ανοίγουν και να διπλώνουν σαν πέταλα. Γύρω του ξετυλίγονται λαϊκοί χοροί από όλο το Βιετνάμ, ο καθένας με το δικό του τοπικό χρώμα, και ακροβατικά νούμερα που ανεβάζουν την ενέργεια ανάμεσα στα κεντρικά θέματα. Μαζί κάνουν την παράσταση μια συμπυκνωμένη περιήγηση στην παράδοση της βιετναμέζικης τέχνης, όχι μόνο στις ρίζες της από το βασίλειο Τσαμπ.
Παλιό και νέο, δίπλα δίπλα
Αυτό που συνδέει τα βιετναμέζικα νούμερα με το άνοιγμα των Τσαμ είναι η κεντρική ιδέα της παράστασης: αυτή η ακτή είναι πολυεπίπεδη. Η αψάρα ανήκει στο βασίλειο Τσαμπ· το αο ντάι, ο λωτός και οι λαϊκοί χοροί ανήκουν στο Βιετνάμ που ακολούθησε· το προβαλλόμενο αστικό τοπίο ανήκει στο σημερινό Ντα Νανγκ. Παρακολουθώντας τα σε ακολουθία, βλέπεις στην πραγματικότητα έναν τόπο να αφηγείται τη δική του ιστορία μέσα από την κίνηση — αρχαίος ναός, εθνικός πολιτισμός, σύγχρονη πόλη — και γι' αυτό η παράσταση ανταμείβει όποιον γνωρίζει λίγα πράγματα για κάθε επίπεδο.