WIETNAMSKA POŁOWA
Ao Dai, Dan Bau i wietnamski taniec ludowy
Poza czamską apsarą widowisko jest podróżą przez wietnamską tradycję — strój narodowy, jednostrunową cytarę i tańce ludowe kolejnych części.
Zobacz bilety na Charming Da Nang Show na GetYourGuide ↗Ao dai na scenie
Ao dai — długa, dopasowana jedwabna tunika noszona na szerokich spodniach — to wietnamski strój narodowy, a jego sekwencja sceniczna należy do najczęściej fotografowanych fragmentów widowiska. W zbiorowym układzie długie panele i pełne wdzięku linie zamieniają prosty ruch w coś ceremonialnego i niepodważalnie wietnamskiego. Tam, gdzie otwarcie czamskie jest starożytne i hieratyczne, część z ao dai jest bliższa teraźniejszości — własny wizerunek elegancji współczesnego narodu, podany z muzyką i poruszany w unisonie.
Głos dan bau
W cichszych utworach wsłuchaj się w dan bau — wietnamską cytarę jednosmyczkową, instrument spotykany niemal nigdzie indziej, który nagina pojedynczą strunę do żałosnej, wokalnej, niemal ludzkiej nuty. To często dźwięk towarzyszący tańcowi lotosu i niesie ze sobą szczególną wietnamską melancholię, której żadna orkiestra nie zastąpi. Wykonywana na żywo muzyka tradycyjna jest tym, co odróżnia to widowisko od generycznego spektaklu; dan bau to jego najbardziej charakterystyczny głos.
Lotos i tańce ludowe
Lotos — narodowy kwiat Wietnamu, buddyjski symbol czystości wznoszącej się czysto z mętnej wody — nadaje widowisku jego najbardziej liryczny ruch, tancerze rozwijają się i składają jak płatki. Wokół niego splatają się tańce ludowe z całego Wietnamu, każdy z własnym regionalnym kolorytem, oraz numery akrobatyczne, które podnoszą energię między scenami. Razem tworzą zwartą podróż przez wietnamską tradycję sceniczną, nie tylko jej czamskie korzenie.
Stare i nowe, obok siebie
Tym, co łączy wietnamskie numery z czamskim otwarciem, jest centralna idea widowiska: to wybrzeże jest wielowarstwowe. Apsara należy do Czampy; ao dai, lotos i tańce ludowe należą do Wietnamu, który nastąpił; wyświetlana panorama miasta należy do dzisiejszego Da Nang. Oglądając je po kolei, naprawdę patrzysz, jak miejsce opowiada własną historię w ruchu — starożytna świątynia, kultura narodowa, nowoczesne miasto — dlatego widowisko wynagradza odrobinę wiedzy o każdej z tych warstw.